Γιάννης Αργύρης: Ο αυστηρός του Ελληνικού Κινηματογράφου

Σήμερα θα μιλήσουμε για έναν ηθοποιό ο οποίος μπορεί να ερμήνευε κυρίως δεύτερους ρόλους, όμως η αγάπη γι’ αυτό που έκανε, το ανεπανάληπτο παίξιμο του και η αφοσίωση του στο να κάνει καλά την δουλειά του, τον έκανε να είναι στις καρδιές μας πρωταγωνιστής. Δυστυχώς όμως όπως γίνεται συνήθως, δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα για όλους αυτούς τους σπουδαίους ηθοποιούς, οι οποίοι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο σωστό αποτέλεσμα κάθε ταινίας. Έστω και δυο γραμμές να ξέρουμε γι’ αυτούς, είναι σωστό και δίκαιο, να τους θυμόμαστε και να αναγνωρίζουμε την προσφορά τους. Σας παρουσιάζω:

Ο Γιάννης Αργύρης γεννήθηκε το 1918 στο Σχηματάρι Βοιωτίας. Την αγάπη του για το θέατρο την έδειξε από αρκετά μικρή ηλικία, γι’ αυτό και μπήκε στο Εθνικό Θέατρο για σπουδές.

Ήταν λοιπόν απόφοιτος του Εθνικού Θεάτρου και η πρώτη του εμφάνιση στο θεατρικό σανίδι έγινε το 1937 στον Οθέλλο του Σαίξπηρ. Όμως για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα, 1968  – 1984 οι παραστάσεις στις οποίες εμφανιζόταν στο Εθνικό, μετριούνται περίπου στις 52. Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1951 στην «Νεκρή Πολιτεία» με την Φίνος Φιλμ. Όμως ως ανήσυχο πνεύμα με πολύ αγάπη γι’ αυτό που διάλεξε να κάνει στη ζωή του, δεν σταμάτησε εδώ. Έκανε το πέρασμα του και από την τηλεόραση, κάνοντας την πρώτη του εμφάνιση το 1972.


 

Ακολουθήστε μας στο Facebook.
Ακολουθήστε μας στο Facebook.

 

Μερικές από τις ταινίες που συμμετείχε ήταν «Νεκρή Πολιτεία», «Ο Ιππόλυτος και το βιολί του», «Η Μοδιστρούλα», «Κονσέρτο για πολυβόλα», «Τρελλός παλαβός και Βέγγος», «Η νεράιδα και το παληκάρι», «Ορατότης μηδέν», «Ο Αστραπόγιαννος» κ.α.

Και συνεργάστηκε με πολύ αξιόλογους ηθοποιούς όπως ‘’Θανάση Βέγγο’’, ‘’Νίκο Κούρκουλο’’, ‘’Αλίκη Βουγιουκλάκη’’, ‘’Δημήτρη Παπαμιχαήλ’’, ‘’Διονύση Παπαγιαννόπουλο’’, ‘’Τζόλη Γαρμπή’’, ‘’Ζαφειρίου Ελένη’’, ‘’Χριστόφορο Νέζερ’’ κ.α.

Όλα τα είδη που ‘’υπηρέτησε’’, τα έκανε με πολύ αγάπη, δουλειά και αφοσίωση, όμως το είδος που λάτρευε να κάνει, ήταν το θέατρο (όπως άλλωστε οι περισσότεροι ηθοποιοί).

Είχε ένα γιο, ο οποίος μπορεί να μην έγινε ηθοποιός, όμως παρέμεινε στον καλλιτεχνικό τομέα ως αρχιμουσικός, με ξεκίνημα των σπουδών του στην Διεύθυνση Ορχήστρας στην Κολονία, αργότερα στη Βιέννη, στη Γαλλία, στη Γερμανία και συμμετοχή του στο Διεθνές φεστιβάλ του Σπολέτο και τέλος καλλιτεχνικός διευθυντής στις Ηνωμένες Πολιτείες και δεν είναι άλλος από τον Σπύρου Αργύρη.  Έφυγε και εκείνος από την ζωή το 1996.


 


 

Οι περισσότεροι χαρακτήρες που ερμήνευε ήταν κυρίως κακών και αυστηρών ανθρώπων, χωρίς όμως αυτό να είναι δεδομένο, ώστε να μην ερμηνεύει το ίδιο καταπληκτικά και με μεγάλη επιτυχία, όποιων ρόλο και αν του δινόταν.

Η τελευταία παράσταση που συμμετείχε ήταν το 1990 με τον θίασο του Μυράτ και τρία χρόνια αργότερα, δηλαδή το 1993 στις 23 Ιουλίου και σε ηλικία περίπου 75 χρονών, έφυγε για το μεγάλο ταξίδι προς την γειτονιά των αγγέλων.

Ηθοποιοί με ήθος, ύφος, αρχές, που δεν απασχόλησαν ποτέ με την προσωπική τους ζωή για να έχουν πιο πολύ δημοσιότητα. Ο μόνος τρόπος για να μάθαινες κάτι γι’ αυτούς, ήταν μόνο μέσα από την δουλειά τους, την οποία λάτρευαν να κάνουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Έτσι έκαναν το κοινό να περνάει ευχάριστα όταν πήγαινε στο θέατρο, αλλά ένιωθαν και εκείνοι την ευχαριστημένοι, όταν όλα είχαν πάει καλά. Αξίζουν όλοι τους ένα μεγάλο μπράβο για όλη αυτή τους την προσπάθεια.

 

 

Αναδημοσίευση άρθρου απο το:

www.epaggelmagynaika.gr


 

Σχόλια

Ο ellinikoskinimatografos.gr σέβεται όλες τις απόψεις, με χιούμορ και όχι με ύβρεις. Γι αυτό σας παρακαλούμε να μην αναρτάτε σχόλια που είναι υβριστικά ή άσχετα με το περιεχόμενο του άρθρου.